{SF-KhunWoo} คืนนี้ ..HBD Nichkhun..

posted on 29 Jun 2011 16:41 by lollipoppo-fictions in ShortFictions
 
 
 .. ไม่รู้ว่าเป็นไปเพราะค่ำคืน ไม่รู้ว่าเป็นไปเพราะแสงดาว ..
 
.. ที่ทำให้ฉันเป็นอย่างนี้ คิดถึงเธอหมดหัวใจ ..
 

 

          

            ท้องฟ้ายามราตรีที่มืดมิด กลับพร่างพราวไปด้วยหมู่ดาวอันสุกสกาว ประกายวูบไหวระยิบระยับหยอกล้อสายตาทั่วท้องฟ้ากว้าง เสมือนกับว่ามีจิตกรฝีมือดีโปรยปรายคริสตัลระยับตาไปทั่วฝืนผ้ากำมะหยี่สีทึบ สวยงามจนไม่อาจจะละสายตาได้

           ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเพราะค่ำคืนที่เงียบสงบนี้ หรือเพราะเหล่าดวงดาวที่สวยงามอย่างเช่นวันนี้กันแน่ ที่ทำให้เขาคิดถึงใครบางคนที่ดูจะมีอิทธิพลกับจิตใจของเขาได้มากมายขนาดนี้

           เจ้าเด็กขาว ๆ แก้มกลม ๆ หน้าตาเด็กกว่าอายุ น่ารักน่าฟัด (?) ที่มักจะอยู่ข้างกายของเขาเสมอ เพียงแต่วันนี้เจ้าเด็กนั่นไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ กับเขาเช่นทุกครา

 

 

           เจ้าเด็กแก้มกลม ‘จาง อูยอง นั่นแหละ!!

 
 
 

..ไม่รู้ว่าเป็นไปเพราะสายลม ที่พัดพาเอาใจฉันไป ..

.. บรรยากาศแบบนี้ช่างทำให้ใจหวั่นไหว อดคิดถึงไม่ได้ ต้องบอกเธอ ..

 

          

            ลมเอื่อย ๆ เย็นสบายชวนให้เคลิบเคลิ้ม นี่ก็ช่างเข้าใจสร้างบรรยากาศแห่งความคิดถึงให้เขานักนะ ทำให้เขาคิดถึงเจ้าคนน่ารักของเขาแทบบ้า นี่ถ้าหัวใจของเขาไร้น้ำหนัก ป่านนี้อาจจะถูกสายลมพัดพาไปจนถึงเจ้าแก้มกลมนั่นแล้วก็ได้

           ถ้าจะคิดถึงซะมากมายขนาดนี้แล้วล่ะก็ . . . อย่าทนคิดถึงซะจะดีกว่า !

 

           ร่างโปร่งเดินกลับจากระเบียงเข้าไปยังโซนห้องนั่งเล่น เพื่อหยิบฉวยเอาโทรศัพท์มือถือของเขาติดมือขึ้นไปยังห้องนอน ก่อนจะกดเจ้าเครื่องมือสื่อสารความคิดถึงเครื่องเล็ก ๆ ต่อสายถึงใครบางคน . . . คนที่เขากำลังคิดถึงอยู่มากมาย

 

           . . . . . . .

 

           เครื่องมือสื่อสารอีกเครื่อง แผดเสียงจ้าเรียกร้องความสนใจจากเจ้าของ จนเขาต้องเบนความสนใจจากโทรทัศน์ที่กำลังฉายหนังเรื่องโปรดของเขาออกมาหยิบฉวยเจ้าตัวเล็กขึ้นมาแนบข้างแก้มเนียน (อยากเป็นโทรศัพท์~ จะอิงแอบแนบแก้มนิ่ม ๆ นั่นอ้ะ!! =///////=) ก่อนจะกรอกเสียงน่ารัก ๆ ของเขาลงไปสู่ปลายสายโดยที่ยังคงเอนร่างกายอยู่บนเตียงนุ่มพร้อม ๆ กับสายตาที่ยังคงจับจ้องอยู่ที่จอโทรทัศน์อย่างไม่ปล่อยวาง

 

           "ครับ พี่คุณ . . ."

 

           (อยู่ที่ไหนแล้วครับ หืม~)

 

           "ถึงบ้านแล้วคร๊าบ~ ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกน่า ผมไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ ซักหน่อยนึง พี่คุณก็" ทำเสียงรั้น ๆ ตอบกลับปลายสายพลางส่ายศรีษะเบา ๆ . . . นี่จะเป็นห่วงกันมากเกินไปหน่อยไหมครับ

 

           (ก็พี่เป็นห่วงนี่ แล้วพี่ . . . ก็ . . . คิดถึงอูยองด้วย)

           "เวอร์ไปมั้งพี่คุณครับ นี่ผมเพิ่งจะออกจากหอพักมาเมื่มีกี่ชั่วโมงก่อนเองนะครับ"

 

           (ก็อูยองอยู่ตั้งปูซาน ห่างจากโซลจะตายไป จะไม่ให้พี่คิดถึงได้ยังไง)

           เอากะเขาสิครับ นี่ผมแค่กลับมาปูซานบ้านเกิดเพื่อมาหาคุณพ่อคุณแม่ มะรืนนี้ผมก็จะกลับไปที่โซลแล้วนะ ทำอย่างกับว่าผมจะมาอยู่ปูซานไม่กลับไปที่โซลแล้วยังงั้นแหละ

           "นี่พี่เป็นอะไรกันแน่เนี่ย พี่คุณ . . . ไม่สบายเหรอ ?"

 

           (อะไรล่ะ! . . . คนจะคิดถึงแฟนมันผิดมากหรือไงเล่า!!) ปลายสายกรอกเสียงแสดงความหงุดหงิดเบา ๆ กลับมาในแทบจะทันทีที่ได้ยิน

 

           "เว้ย~ แค่นี้ก็โกรธต้องผมด้วยเหรอไง!" คนเขาอุตส่าห์ถามดี ๆ เพราะเป็นห่วง ก็จู่ ๆ มาทำตัวแปลก ๆ เป็นใครก็สงสัยกันทั้งนั้น "ผมถามจริง ๆ นี่พี่คุณเป็นอะไรของพี่เนี่ย"

 

           ปลายสายเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะใช้น้ำเสียงออดอ้อนตอบกลับมาเบา ๆ ในแบบที่ว่า ถ้าไม่ได้ตั้งใจฟัง คนฟังคงจะไม่ได้ยินเป็นแน่

           (ก็พี่คิดถึงอูยองนี่ คิดถึงจนรอเราให้กลับมาไม่ไหวแล้วด้วยซ้ำ)

           "โห~ นี่ผมถูกพี่คุณรักมากมายขนาดนี้เลยเหรอครับ ?" แต่เสียใจด้วยเถอะที่ประโยคเมื่อตะกี้นี้น่ะ จางอูยองได้ยินชัดแจ๋ว~!! ก็เลยแกล้งถามลองเชิงดูเล่น ๆ ซะหน่อย ก็ไม่คิดหรอกครับว่าคนจากปลายสายจะตอบกลับมาในแบบที่ทำเอาผมอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนีไปเลยด้วยซ้ำ

 

           (มากที่สุดเลยล่ะครับ พี่คุณคงไม่รักใครเท่าอูยองอีกแล้ว รู้ตัวนี่นา~ จำเอาไว้ซะด้วยล่ะว่าเราน่ะถูกรักอยู่มาก ๆ น่ะ)

 

           "ผม . . . รั . . . เห . . . กัน~" เสียงอ้อมแอ้มเบา ๆ ตอบกลับคู่สนทนาจนคู่สายแทบจะไม่ได้ยินที่เขาพูด

 

           (หา? . . . อูยองพูดว่าอะไรนะครับ พี่ได้ยินไม่ถนัดเลย)

           "ผมบอกว่า . . . ผมก็รักพี่คุณเหมือนกัน!" นี่แกล้งไม่ได้ยินหรือไม่ได้ยินจริง ๆ กันนะ ไม่รู้เลยหรือไงว่า มันน่าอายจะตายไป ที่ต้องพูดคำ ๆ นี้ออกมาน่ะ

           (ถ้ารักพี่คุณจริง ๆ ล่ะก็~ งั้น . . . พี่ขออะไรอย่างนึงได้มั๊ยครับ ?)

           "ครับ ?" คนน่ารักเอ่ยถามทำนองยอมรับคำขอ

           (พี่อยากได้ยินเสียงน่ารัก ๆ ของอูยองอ่ะ ได้ไหมครับ อูยองงี่~)

           "ผมก็พูดอยู่นี่ไง นี่พี่เป็นอะไรจริง ๆ แล้วนะเนี่ย ?" จู่ ๆ ก็อยากได้ยินเสียงผม แล้วที่พูดอยู่นี่ไม่ใช่ผมพูดรึยังไงล่ะครับ เอ๊ะ~!?

           (ไม่ใช่ซี่~ ไม่เอาเสียงอย่างนี้ . . . เอาเสียงแบบ . . . แบบที่อยู่บนเตียงกับพี่สิ)

           "บ้า! จะให้ผมทำเสียงอย่างนั้นเอาตอนนี้เนี่ยนะ พี่คุณจะบ้าเหรอ!!"

           (น่านะ . . . กว่าอูยองจะกลับมา พี่ทนไม่ไหวหรอก พี่คิดถึงอูยองจนทนไม่ไหวแล้วนา~)  

 

 

.. แต่อย่าเพิ่งถามหาเลยเหตุผล ที่ทำให้ฉันนั้นเสียอาการ ..

.. ต้านทานไม่ไหว ในแรงดึงดูดของเธอ ที่ทำให้ฉันเพ้อไป ..

.. (You Make Me Feel So High) เปล่าเปลี่ยวในใจกว่าทุกที..


           "ไม่เอา! พี่จะบ้าเหรอ! ยังไงผมก็ไม่ทำนะ!!"

           (อย่าดื้อน่า~ มาสิครับที่รัก มาให้พี่กอดหน่อยนะ พี่อยากกอดเราจะแย่แล้ว อา~ อูยองน่ารักจังเลยครับ)


           จากที่คนน่ารักพยายามจะต่อต้านสุดความสามารถ เพียงแค่เสียงเย้ายวนของปลายสาย แล้วไหนจะมาได้ยินคำต้องห้ามที่ทำให้ผมยอมอ่อน (?) ลงแล้ว มันก็เริ่มรู้สึกวูบ ๆ วาบ ๆ ยังไงไม่รู้ละครับ


           "หยุดเลยนะพี่คุณ หยุดทำเสียงลวนลามผมแบบนี้เลยนะ! ก่อนที่ผมจะโกรธพี่!!" ลวนลามด้วยร่างกายไม่ได้ก็ยังจะมาลวนลามผมทางน้ำเสียงอีก แฟนก็แฟนเหอะ วินาทีนี้ขอด่าก่อนแล้วกัน ไอ้บ้า! หยุดเลยนะ!! ก่อนที่ผมจะทนไม่ได้ . . . ขอร้องล่ะครับไอ้คุณแฟน~ ผมไม่อยากมาทำอะไรน่าอายต่อหน้าผู้อ่านแบบนี้ ฮืออ~ TAT

           (ปากไม่ตรงกับใจเลยนะครับ ปากบอกไม่ แต่ก็อยู่บนเตียงแล้วแท้ ๆ มานี่เถอะน่า~ พี่จะได้ถอดกางเกงให้ . . .นะครับ คนดี~)

           "ไม่เอา . . . อ่ะ อื๊ออ~" ฮืออ~ รู้ได้ไงอ่ะ! รู้ได้ยังงั๊ย~!! ว่าผมนอนอยู่บนเตียง แล้วผมก็อยู่บนเตียงมาตั้งแต่แรกแล้วตะหากเว๊ย! ไม่ใช่เพิ่งมาขึ้นเตียงเอาตอนที่พี่โทรมาหาซักหน่อย

           ผมก็แค่ ก็แค่ . . . ก็แค่เริ่มจะทนกับเสียงยั่ว ๆ ไม่ไหวแล้วก็เท่านั้นเองอ่ะครับ แง~ อย่าจ้องผมอย่างงั้นสิ หันกลับไปนะครับ ปิดเพจนี้ไปก่อนก็ได้ แล้วเดี๋ยวอีกซักพักค่อยเปิดกลับมานะครับ นะครับ!! ฮือออ~ TwT (หนีบไปหนูก็ยังอยู่ที่เดิมนี่ล่ะค่ะ ใช่ว่าหนีบเพจไปแล้วพี่คุณของหนูจะมาเซนเซอร์ให้หนูงั้นล่ะ =////////=)


           (นอนดี ๆ สิครับ แบบนี้พี่จะถอดกางเกงเราออกได้ยังไง)

           "มะ . . . ไม่เอา~ ปล่อยผมเลยนะพี่คุณ อื๊อออ~!" ร่างเล็กครางเสียงหวาน พลางค่อย ๆ ล้มตัวลงนอนพังพาบ เลื่อนฝ่ามือเข้าไปปลดตะขอกางเกง รูดซิปลงเชื่องช้า เอื้อมมือเข้าไปสัมผัสบางสิ่งที่กำลังตื่นตัวอยู่ภายใน ชั่วขณะหนึ่งที่ได้ยินเสียงจากปลายสาย เขาเห็นเหมือนกับว่าคนตัวโตที่ปลายสายกำลังทาบทับร่างของเขาอยู่

           (คนดี~ พี่ไม่รุนแรงหรอกครับ . . . มาให้พี่หม่ำซะดี ๆ เถอะน่า~)

           "ไม่เอา . . อ๊ะ อ๊า~! พี่คุณ!!" ตอนนี้ร่างเล็กรู้สึกไปกับสิ่งที่ปลายสายกำลังปลุกเร้า ทางด้านปลายสายเองก็ดูจะพูดจาติดขัดตามไปด้วย . . . จากที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะแกล้งคนน่ารักเล่น ๆ แต่พอได้ยินเสียงร้องหวานหู เขาก็เริ่มจะนั่งไม่ติดที่เอาซะเอง


           (อื๊มม~ ก็ทำให้พี่ด้วยสิครับ) ร่างเล็กเห็นคนตัวใหญ่คว้าเอาข้อมือของเขาไปวางลงบนส่วนที่แข็งขืน (อา~ อย่างนั้นแหละครับ เด็กดี~)

           "พี่คุณ ทะลึ่ง! . . . ลามก ปล่อยมือผมนะ อ๊ะ! . . . " ร่างเล็กร้องครางเสียงกระเส่า หอบหายใจรุนแรงด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง ยามที่ได้ยินเสียงทุ้มจากปลายสาย เหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ พุ่งปราดเข้ามายังร่างกายของเขา [โดนโทรศัพท์ดูดรึป่าวคะ ?] ตอนนี้เขาเห็นคนตัวโตค่อย ๆ แยกขาเนียนของเขาออกห่าง ก่อนจะสอดนิ้วเข้ามายังช่องทางสีหวานทีละน้อย

           (อ้าขาอีกหน่อยสิครับ หนีบเอาไว้อย่างนี้ พี่จะทำได้ยังไงล่ะ) ดูเหมือนว่าปลายสายเองก็กำลังจินตนาหารถึงเขาอยู่เช่นกัน

           "พี่คุณ~ อ๊ะ. . ฮ๊ะ!" เจ้าของเสียงหวานปล่อยมือออกจากโทรศัพท์มือถือเครื่องเล็กของเขา ที่ตอนนี้มันถูกกด Speaker เอาไว้ และค่อย ๆ ใช้มือข้างที่ว่างเหนี่ยวรั้งกางเกงให้เลื่อนหลุดจากร่างกาย ก่อนจะใช้มือข้างนั้นชำแรกผ่านช่องทางรัดแน่นแทนมือของคนในจินตนาการ ". . . อื๊อออ~!!"

           (ใจเย็น ๆ อย่าเกร็งนะครับคนดี~ พี่จะเข้าไปแล้วล่ะนะ) น้ำเสียงทุ้มปลายสายแหบพร่า คล้ายกับว่ากำลังอดทนกับแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูงของตัวเองอย่างเต็มที่


           "อะ . . . พี่คุณ ฮึก~ ผมเจ็บ! . . . ฮ๊า~" คนตัวใหญ่ในจินตนาการยกขาเนียนของเขาขึ้นพาดบ่า กดส่วนแข็งขืนที่ร้อนราวกับไฟแทรกเข้ามาภายในร่างของเขาทีละน้อย เจ็บจนอยากจะร้องออกมาดัง ๆ "ฮึกก~ พี่คุณครับ . . ."

           (ไม่เกร็งนะครับ อืออ~ อย่างนั้นล่ะ อา~ อย่าร้องไห้นะครับ กอดพี่เอาไว้ก่อนก็ได้ถ้ามันจ็บล่ะก็ อดทนอีกนิดนะครับที่คนดี . . .) ปลายสายผ่อนน้ำเสียงลงเล็กน้อย นั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกไปกับจินตนาการที่สร้างขึ้นเข้าไปใหญ่ ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนกับกำลังทำกิจกรรมรักกับคนที่ปลายสายจริง ๆ

           "อา~ อ๊ะ! อย่าจับตรงนั้นสิครับ อื๊อออ~!!" เสียงหวานครางกระเส่ากับจินตนาหารที่คนตัวโตกอบกุมส่วนน่ารักของเขาเอาไว้ รูดรั้งมัน ทั้ง ๆ ที่ส่วนร้อนรุ่มนั่นยังคงคั่งคาอยู่กับช่องทางอุ่นร้อน "ปล่อยผมนะ ฮึ . . ฮื๊อออ~!!"

           (อ่ะ อูยองงี่~ ข้างในร้อนมากเลย อา~ พี่ขยับล่ะนะครับ มันร้อน! ร้อนจนพี่ทนอยู่เฉย ๆ ไม่ไหวแล้ว!!) เขาเห็นคนน่ารักของเขาร้องครางเครือไปกับความรู้สึกอึดอัดที่สุมทับร่างกาย แก้มกลม ๆ ขึ้นสีแดงจัดกับการที่เขารูดรั้งส่วนน่ารักและรุกเร้าไปพร้อม ๆ กัน (อา~ อูยอง ดีมากเลย . . .)


           "อ่ะ อ๊า~!! พี่ค . . คุณ อื๊ออ~ . . . อ่ะ อ๊ะ! อ๊า~" เสียงหวานร้องครางอย่างสุขสมกับการถูกรุกเร้าโดยคนตัวใหญ่ในจินตนาการ ร่างกำยำขยับเข้าออกรุนแรง ส่งผ่านสัมผัสลึกล้ำแนบแน่นเข้าสู่ร่างกายของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับคนหื่นกระหาย มือข้างหนึ่งขยับไปมากับส่วนน่ารักของเขาอย่างรู้ทาง มืออีกข้างที่ว่างก็บีบเค้นเอาเนื้อสะโพกของเขาอย่างไม่กลัวว่ามันจะขึ้นรอยช้ำ "พี่คุณ . . ผมจะมะ . . . ไม่ไหวละ . . แล้ว! อื๊อออ~!!"

           (อ่ะ! อา~ อูยอง พี่ไม่ไหวแล้ว อึก! อา~~~) ปลายสายเค้นเสียงแหบต่ำ สุขสมในอารมณ์ที่เขาก่อมันขึ้นและจบมันลงด้วยตัวเอง . . . และร่างเล็กที่ปลายสายเองก็หยุดอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง ไปพร้อมกับเขาเช่นกัน

           "อ่ะ พี่คุณ! อึก . . อ๊า~~~~!!" เขาหวีดครางสุดเสียงไปกับการปลดปล่อยไอรักร้อนผ่าวเปรอะเปื้อนเต็มหน้าท้อง "ฮะ ฮา~ อืือออ~ พี่คุณ . . ."  

 

           คนน่ารักกดปิด Speaker พร้อม ๆ กับยกเอาโทรศัพท์เครื่องจิ๋วขึ้นมาพูดคนกับปลายสายต่อ "พี่คุณ . . . ฮัลโหล ?"

           (. . . . .)

           "ฮัลโหล . . . พี่คุณครับ!"

           (อืมม~ เดี๋ยวสิครับอูยอง . . . แปปนึงนะ ขอพี่พักแปปนึง) น้ำเสียงทุ้มจากปลายสายที่ฟังดูเหนื่อยหอบ เสมือนเพิ่งผ่านสมรภูมิรบอันยาวนาน (ก็เล่นจ่างจ๊างกับน้องข้ามเมืองเลยนี่คะ~) ทำให้คนน่ารักอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อกลับไป

           "แก่แล้วนี่ครับ . . . แค่นี้ก็เหนื่อยซะแล้ว~"

           (เพราะอูยองน่ารักต่างหาก . . . สูบแรงพี่ไม่หมดเลย ดูสิ . . . แฟนใครกันน๊า น่ารักชะมัด)

           "บ้า! ไม่เกี่ยวกับผมซักนิดนึงอ่ะ!!"

 
 
.. แค่ในคืนนี้ ฉันต้องการจะรู้ว่าเธออยู่หนใด อยากให้รู้ตัวเอาไว้ว่ามีใครคิดถึง ..

..หวังเพียงเธอจะซึ้งถึงใจที่มี...ฉันต้องการเธอที่สุด ในคืนนี้~ ..


           (เกี่ยวสิ เพราะอูยองทำให้พี่คิดถึง ตั้งแต่อูยองออกไปจากหอพัก พี่ก็คิดมากตลอดเลยนะ คิดว่าป่านนี้เราจะทำอะไรอยู่ จะถึงบ้านรึยัง จะเดินทางปลอดภัยมั๊ย จะมีใครเข้ามาจีบรึเปล่า พี่คิดถึงอูยองจะแย่)

           "คร๊าบ ๆ ผมรู้แล้วว่าคิดถึง คิดถึงซะจนทำผมเลอะเทอะไปหมดเลย~ ดูสิ ต้องอาบน้ำใหม่จนได้ . . ."

           (ให้พี่อาบให้มั๊ยครับ หืมม~) น้ำเสียงเจ้าเล่ห์จากปลายสายทำให้คนน่ารักรีบร้องท้วงทันที

           "หยุดเลยพี่คุณ ขืนผมเอาโทรศัพท์เข้าไปห้องน้ำอีก มีหวังพี่คุณทำทะลึ่งกับผมออนแอร์อีกแน่!"

           (แหม~ รู้ทันจังเลยนะครับ ไม่อยากทำอีกซักรอบเหรอ~?) ปลายสายหยอกล้อเขากลับมา


           "ฮื๊ออ~ ไม่เอา . . . เหนื่อย~!" คำตอบของคนน่ารักทำเอาปลายสายหัวเราะร่า เดี๋ยวนี้อูยองชักจะพูดจาตรงไปตรงมามากขึ้นทุกวัน "ผมจะไปอาบน้ำแล้วนะครับ~"

           (โอเคครับ อาบน้ำเสร็จแล้วก็รีบนอนซะล่ะ จะได้ฝันถึงพี่ พี่คุณก็จะฝันถึงอูยองนะครับ)

           "ไม่เห็นจะเกี่ยวกันซักนิดอ่ะครับ ผมไปอาบน้ำแล้วดีกว่า . . . ฝันดีนะครับพี่คุณ"

           (ฝันดี . . . ราตรีสวัสดิ์ครับ . . ที่รัก~) ปลายสายตอบกลับพร้อม ๆ กันกับที่ปลายสายเอ่ยราตรีสวัสดิ์กับเขา ก่อนที่สัญญาณสื่อสารจะขาดจากกัน

           "ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่คุณ~" คนน่ารักเอ่ยขึ้นเบา ๆ คนเดียว หลังจากที่สายถูกตัดไป . . . นี่มันก็ดึกมาแล้ว ผมควรจะรีบอาบน้ำ แล้วก็กลับมานอนฝันถึงพี่คุณสินะครับ . . . เอ้า! ผมจะไปอาบน้ำแล้ว อย่าตามผมมาสิครับ ดึกมาแล้วนะ กลับไปนอนกันเถอะน่า~ ผมอาบน้ำเสร็จแล้วก็จะนอนเหมือนกัน ไปนอนกันได้แล้วครับทุก ๆ คน ราตรีสวัสดิ์นะครับ แล้วฝันถึงผมกันด้วยล่ะ~


           . . . . . . .

 

.. วอนให้สายลมช่วยพัดพาบทเพลงนี้ไป...ให้ถึงเธอ~ ..


           หลังจากที่วางเครื่องมือสื่อสารที่สิ้นการสนทนากับปลายสาย คนตัวใหญ่ก็ล้มตัวลงนอนอมยิ้มกับตัวเอง อูยองของเยาน่ารักซะขนาดนี้ จะไม่ให้หวง ไม่ให้คิดถึงได้ยังไงกัน ถ้าในเวลานี้มีบทเพลงเพลงไหน ที่จะทำให้คนน่ารักของเขารู้สึกถึงควาคิดถึงที่มี เขาก็คงจะส่งเพลงเพลงนั้นไปทางสายลม ฝากให้ความคิดถึงล่องลอยไปหาคนน่ารักของเขาในตอนนี้เลยด้วยซ้ำ ห่างกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น ผมยังคิดถึงเขาได้ซะขนาดนี้ อูยองคงเป็นคนเดียวล่ะมั้ง ที่จะมีอิทธิพลกับเขามากมายขนาดนี้ และก็คงจะไม่มีใครในโลกใบนี้แล้วล่ะ ที่ผมจะต้องการไปมากกว่าเขา . . . อูยองที่แสนน่ารักของผม . . .


.. ทั้งจักรวาลแห่งนี้ไม่มีใคร ที่ฉันต้องการไปมากกว่าเธอ ..


            อูยองเป็นเสมือนกับโลกทั้งใบสำหรับผม . . . เพราะอย่างงั้น ผมก็คงจะไม่ต้องการใครอีกแล้วล่ะ . . .

            แค่อูยองของผมคนนี้คนเดียวก็พอ !!

 

' ' END. , , *

 

‘ ‘ Tiny Talk , , *

นี่เค้าทำอะไรลงไป~ TT//////////TT (ฝาก)ให้พี่คุณปู้ยี่ปู้ยำ เจ้าคนน่าฟัดแทนซะไม่เหลือเลย ฮือออ~ นี่เค้าทำอะไรลงป๊ายยย~ จัดหนัก ๆ เลยค่ะพี่คุณ อย่าให้เดินไหว หึหึ! XD (จะเอายังไงแน่วะ อีนี่~!?)

ฟิควันเกิดของปริ๊นซ์ . . . นิชคุณของเรานั่นเอง ช้าไปนิดหน่อยไม่ว่ากันเนอะ . . . รักคุณอู อวยคุณอูหรอกนะคะ ถึงได้แต่งให้

ติดเรทไปหน่อย (ได้ข่าวว่าไม่หน่อยเหอะ 18+ แระนะนั่น) มันเป็นครั้งแรก และคงน่าจะเป็นครั้งเดียวที่จะเขียนแบบนี้ ... หนูขอโต๊ดดด~!! TTATT เพลงมันพาไป อย่าโทษเค้า *ปิดตา ชี้นิ้วไปที่ต้นเหตุ*

ยากมากกับการที่จะต้องเขียนให้เหมือนมีอะไรกัน ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีอะไรกัน (งงมะ ?) ให้มีอะไรกันไปเลยยังจะง่ายกว่าจริง ๆ นะ . . . คือ...แบบว่า~ ไอ้เราก็ไม่เคยแบบนี้ไง เลยยิ่งยากไปกันใหญ่เลยทีนี้ ผิดแผกแปลกแยกยังไง ขัดความรู้สึกตรงไหนก็บอกกันได้นะคะ หากมีคราวหน้าจะได้แก้ไขได้ (คงจะไม่มีอีกแล้วล่ะ เพราะมันยากชะมัดเลย ฮือออ~ TTwTT)

โปสเตอร์น่าร๊ากกกกก~ ช๊อบชอบ ชอบที่สุดเท่าที่เคยทำมาเลยล่ะ (ได้ข่าวว่านี่อันที่สอง ?) โปสเตอร์ไม่น่าเอามาใช้กับฟิคนี้เลยจริง ๆ นะ น่ารักไป~ ไม่ค่อยจะเข้าเนื้อหา (เค้าใช้รูปนี้เพราะในเรื่องเขาอยู่บนเตียงกันทั้งคู่นี่~ =///////=)

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์และขอบคุณที่แวะเวียนเข้ามาอ่าน เข้ามาเยี่ยมเยียนกัน~ เจอกันอีกที เอนทรีหน้าค่ะ <3

Comment

Comment:

Tweet

ฮือ โฟนอยู่ และอยู่คนละจังหวัดก็ไม่เว้น พี่คิดถึงน้องหรือพี่หื่นกันแน่ 555
แต่ดูๆไปก็น่ารักดีนะ น้องก็ยอมตลอดเลย
บางครั้งความคิดถึงอาจจะฆ่าเราให้ตายทั้งเป็นก็ได้ ^^

#6 By anty LOVE taec Two on 2015-07-27 23:28

นี่แหละ ฟิคเหนือฟิค!!!
5555555555555555
สุดยอดมากค่ะไรท์

#5 By Khunwoo (27.130.188.154|27.130.188.154) on 2014-03-25 21:50

มาแนวไหนเนี่ย 555
ปกติแค่เขียนฟิคก็ยากแล้วนะคะแต่ฟิคนี้คือฟิคซ้อนฟิคอีกที (งงป่ะคะ) 55

ไรท์เตอร์จินตนาการล้ำมาก

บอกตรงๆรีดเดอร์ฟินนนนค่ะ

ขอบคุณนคะะ

#4 By LeeLaYa on 2012-03-24 16:12

แม้แต่ทางโทรศัพท์OoO

#3 By cat (192.168.1.117, 180.183.89.170) on 2012-02-07 23:47

cute

#2 By muta19 on 2011-10-18 23:28

โอ้ววว.สวดยอดฮะ

#1 By the.oscar (. jangwoo) on 2011-07-01 20:22