{SF-ChanSu} U Still Love Me ? ..HBD Junsu..

posted on 15 Jan 2012 20:15 by lollipoppo-fictions in ShortFictions directory Fiction

Title : U Still Love Me ?

Status : Double Drabble - Happy Birthday 25th Junsu Fanfiction

Author : iLollipoppO

Fandom : 2PM

Paring : Chansung x Junsu

Genre : Sweet Romance

Rate : PG-13

Theme Song : ยังรักกันรึเปล่า - ลูกหว้า พิจิกา (Dobadoo)

 

 

        . . . ตกลงจะรัก รักกันรึเปล่า ไม่รู้ไม่เข้าใจ~♫ 


        ผมไม่เข้าใจจริง ๆ นะครับ ว่าคนตัวโตอายุน้อยกว่าคนนี้คิดอะไรกับผมอยู่กันแน่ ผมคิมจูนซู . . . จุนทูดาเคย์ ของทุก ๆ คนเองครับ ตอนนี้ผมมีเรื่องไม่เข้าใจคนตรงหน้านี่มาก ๆ เลยล่ะ


        เมื่อวันก่อนโน๊นก็มาตามติดคอยดูแลผมตลอด ตัวติดกับผมแทบจะทั้งวันอย่างนี้ . . .


        “พี่จุนซู หิวมั๊ยครับ ? เดี๋ยวผมไปหาของว่างมาให้ทานนะ . . . ”


        “พี่จุนซูเหนื่อยมั๊ย ดื่มน้ำเย็น ๆ ซักหน่อยนะครับ”


        “ร้อนเหรอครับ ? งั้นผมพัดให้นะ”


        “จะไปไหนครับพี่ ผมไปด้วยสิ !”


        . . . . . . . . . .

 

        แล้วเมื่อวานก็ทำเมินผม ไม่มองผมซักนิดนึง ไม่ว่าผมจะเรียก จะทำอะไรก็ไม่ตอบผมซักคำ ทั้งที่วันนั้นยังเป็นแบบนั้น . . . แต่วันนี้เขากลับเป็นแบบนี้ไปได้


        “พี่จุนซูครับ~ โกรธอะไรผมอ่า . . .”


        “ยิ้มหน่อยสิครับ ดีกับผมนะ . . . นะครับพี่จุนซู~”


        “ผมให้กล้วยหอมของผมนี่ก็ได้ (กล้วยหอมจริง ๆ นะ อย่าคิดลึกกัน -_____-'') แต่พี่ดีกับผมนะ อย่างอนผมเลย . . .”


        ทำท่าทำทางว่าแคร์ผมซะมากมายขนาดนี้เนี่ย แต่กลับไม่ยอมพูดว่ารักให้ผมได้ยินซักครั้ง


        กับอีแค่คำว่า “รัก” เนี่ย มันพูดยากพูดเย็นรึยังไงกันนะชานซอง ถึงผมจะยอมรับว่ารู้สึกดีมาก ๆ ที่ชานซองมาคอยเอาใจแบบนี้ ที่มองผมด้วยสายตาที่มีความหมายมากมายแบบนี้ แต่ไอ้การที่จู่ ๆ ก็ไม่พูดกับผม แล้ววันนี้ก็มาง้อผมเนี่ย มันไม่ใช่อ่ะ มันไม่ใช่! จะมาง้อทำไม ยังไม่ได้เป็นอะไรกันซักหน่อยนึง!!


        โอ๊ยยยย~ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่ได้คำตอบ แล้วสุดท้ายเรื่องทั้งหมดมันก็คาราคาซังอยู่เหมือนเดิม . . . ไอ้ผมเองก็ไม่กล้าที่จะไปจะยืนยันอะไรมากมายขนาดนั้นว่าเขารักผม ถึงผมจะรักเขา แต่จะมั่นใจได้ยังไงว่าทั้งหมดทั้งมวลที่เขาทำให้มันจะหมายความว่าเขารักผม รักแบบคนรัก ก็คนมันไม่ชัวร์นี่นา~


        รักก็บอก! ยักแย่ยักยันอยู่ได้ คนเขาไม่อยากเดา คนเขาไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง เข้าใจบ้างมั๊ย ตาบ้าชานซอง!!


        “พี่ครับ~”


        “อะไรเล่า~ ฉันไม่ได้เป็นอะไร แล้วเราก็ไม่ได้เป็นอะไรกันมากไปกว่าพี่น้องซักหน่อยนึง นายจะมาง้อฉันอยู่ทำำไม


        “ . . . . .”


        จู่ชานซองก็เงียบไปอ่ะครับ นี่ผมพูดอะไรผิดออกไปรึเปล่านะ ?


        “. . . . .”


        “ถ้าอย่างงั้น ก็เป็นเลยซะสิครับ . . . มาเป็นคนรักของผมเถอะนะครับ พี่จุนซู~”


        “ไม่เอา!” เรื่องอะไรผมจะตอบรับกันล่ะ


        “อ้าว ? ทำไมล่ะล่ะครับ ก็ไหนพี่ . . .” ชานซองทำหน้าตาสงสัยน่าดูเลยครับ น่ารักมาก ๆ เลย เหมือนมิสเตอร์ซิมป์สัน แต่ผไม่พูดออกไปหรอก  ก็เดี๋ยวเจ้านี่จะได้ใจนี่นา


        “โอเคครับ งั้น . . . บอกผมหน่อยสิครับ ว่าทำไมถึงไม่ยอมรับผมเป็นคนรัก ให้ผมทำอะไร ผมทำให้ได้ทุกอย่างเลยนา~” อย่ามายิ้มใส่แบบนี้นะ มันเขินอ่ะ! มันเขิน!! แล้วก็หยุดมองฉันแบบนั้นด้วย!! ฮือออ~ ช่วยผมด้วยครับ ผมโดนเด็ก(โข่ง)แกล้งอ่า~


        “ก็ . . .”


        “ก็ ?”


        “ก็นายยังไม่บอกฉันเลยนี่นาว่านายรู้สึกยังไงกับฉันอ่ะ . . . ไม่รู้ล่ะ! ถ้านายมาพูด ฉันก็ไม่ให้คำตอบนาย!” ก็มันจริงนี่นา ชานซองไม่ยอมพูดว่ารักผมนี่ เรื่องอะไรผมจะตกลงกันเล่า


        “อยากได้ยินเหรอครับ ?” ชานซองพูดแล้วก็ยกยิ้มอย่างมีมีเลศนัยใส่ผม


        “มะ . . . ไม่ได้อยากได้ยินซักหน่อย ก็แค่ อยากรู้ว่านายคิดยังไงกันแน่ ก . . . ก็เท่านั้นแหละ” ตอนนี้หน้าผมมันแดงขนาดไหนกันนะ คนตรงหน้าถึงได้ยิ้มแป้นแล้นใส่ผมขนาดนี้น่ะ


        “แค่ท่าทางที่พี่เป็นมาตลอดจนถึงตอนนี้ ผมก็รู้แล้วล่ะครับ ว่าคำตอบของพี่คืออะไร เพราะฉะนั้น ผมว่าไม่ต้องพูดหรอก เนอะ”


        “ตามใจ! ไม่พูดก็ตามใจ ระวังเอาไว้เถอะ ซักวันฉันจะหนีไป ฉันจะไม่รอ แล้วถึงตอนนั้นนายก็อย่ามาหาว่าฉันเล่นตัวก็แล้วกัน คอยดู!!” ไอ้เด็กบ้า! รู้อยู่แล้ว แต่ก็ยังขยันมาทำให้ผมหวั่นไหวยู่ได้ ฮี่ยยยย~


        “ไม่มีวันหรอกครับที่ผมจะปล่อยให้พี่ไปไหนไกล ยังไงซะพี่ก็ต้องอยูกับผม . . . ตลอดไป”


        “. . . .”


        ชานซองที่เห็นผมนั่งนิ่งเงียบยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่จะพูดคำที่ผมอยากจะได้ยินจากปากเค้ามากที่สุดออกมา . . .แล้วคำ ๆ นั้นมันก็ทำให้ผมไปไหนต่อไม่เป็นเลย . . .


        “. . . ผมรักพี่นะครับ พี่จุนซู”


-END.-

 

' ' Writer Talk , , *

        สวัสดีฮ๊าฟ~ *โค้งรอบ* >_______<

        ชอตฟิคแบบดับเิ้ลแดรบเิบิ้ล (สองหน้าA4) ครั้งแรก . . . ที่จริงแล้วเพราะเขียนไม่ทัน *หลบเมาส์รีดเดอร์*

ฟิคแฮปปี้เบิร์ดเดย์จุนซู ... แต่ไหงถึงได้โดนชานซองจู่โจมไปซะได้ ? . . . ไม่รู้ เค้าไม่รู๊ว~ *ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้*

        สุขสันต์วันเกิดมิสเตอร์แดกูด้วยนะฮะ มีความสุขมาก ๆ ไม่เจ็บไม่ป่วย แฟนคลับรัก ๆ หลง ๆ เนอะ =)

ปีที่ 25 เบญจเพศนะจ๊ะ . . . แต่ไม่เป็นไรหรอกนะฮะ ก็ในเมื่อเจ็บเข่าแอดมิดผ่าตัดที่โรงพยาบาลไปก่อนที่จะถึงวันเกิดแล้วนี่ ฟาดเคราะห์ไปก่อนวันเกิดแล้ว . . . คงจะไม่มีเคราะ์ร้ายอะไรเกิดขึ้นอีกแล้วเนอะ =3

        เจอกันเรื่องหน้า คาดว่คงจะเป็นชอตฟิคของจุนโฮ (ตอนนี้ก็ำกำลังพยายามจับจุนโฮให้ทำตัวน่ารักอยู่) ถ้าหากไม่ผิดพลาดอะไรนะฮะ

. . . แล้วเจอกันเอนทรีหน้าฮะ =3 *โค้งคำนับรอบทิศ*

Comment

Comment:

Tweet