{SF-ChanRi} เพื่อนหรือแฟน ..HBD Chansung..

posted on 10 Feb 2012 21:57 by lollipoppo-fictions in ShortFictions directory Fiction

Title : เพื่อนหรือแฟน

Status : Double Drabble - Happy Birthday 22nd Hwang Chansung Fanfiction

Author : iLollipoppO

Fandom : 2PM & Bigbang

Paring : Chansung x Seungri

Genre : Romantic

Rate : PG-13

Theme Song : เพื่อนหรือแฟน - Nutty

 

.. รู้ไหมเวลาที่เธอ จับมือหรือมองสบตาใจฉันไหวหวั่น ..
.. เกินคำว่าเพื่อนกับฉัน ทุกวันที่มีให้กันตลอดมา ..
.. ยิ่งนานไปใจก็ยิ่งผูกพัน ฉันไม่กล้าจะบอกกับใครให้รู้ ..
.. ต้องซ่อนต้องเก็บ มีเพียงใจของฉันคอยเฝ้าดู ..
 
 
        “ซึงรี~”
 
        น้ำเสียงห้าวมีเสน่ห์เอ่ยเรียกคนตรงหน้าก่อนจะเอื้อมมือไปจับเข้ากับมือนุ่มๆ “จะรีบไปไหนกัน ทำไมไม่รอกันบ้าง”
 
        “ก็เพราะรู้ว่ายังไงนายก็จะตามมายังไงล่ะ ชานซอง เพราะฉะนั้นรอหรือไม่รอมันก็มีค่าเท่ากันนั่นแหละ” ผมพูดด้วยน้ำเสียงติดจะขัดใจนิด ๆ ถ้าลองสังเกตดี ๆ จะได้เห็นแก้มใส ๆ ของผมซับสีเลือดขึ้นมาจาง ๆ ด้วยล่ะฮะ
 
        “เป็นอะไรไป ทำไมแก้มแดง ๆ หือ ?” เขาเอ่ยถามผม ไม่ถามเปล่าด้วยสิฮะ เล่นยกมือขึ้นแตะแก้มผมทั้ง ๆ ที่มืออีกข้างก็ยังจับมือผมอยู่อย่างนั้นนั่นล่ะ
 
        “ปะ เปล่า . . . ก็ แค่ร้อนเฉย ๆ อ่ะ” อาการที่ผมแสดงออกไป ทำให้คนตัวโตตรงหน้าแค่นหัวเราะออกมา “ขำอะไรของนาย!” 
 
        “เปล่า ๆ งั้นเราจะไปกันรึยังล่ะ หิวแล้วอ่ะ” ชานซองพูดพร้อม ๆ กับยกมือขึ้นลูบท้องของเขา ผมที่เห็นท่าทางน่ารัก ๆ นั่นเลยเผลอยิ้มออกไปจนได้
 
        “ก็ไปสิ อยากทานอะไรนายก็พาผมไปที่นั่นแล้วกันนะฮะ ชานซอง”
ผมยอมที่จะให้อีกเขาลากไปโดยไม่ปริปากบ่น เขาเองก็ลากออกไปโดยไม่คิดใส่ใจอะไรผมเหมือนกันนั่นล่ะ
 
        โอ๊ยย เครียด! อีซึงฮยอนคนนี้เครียด!! นี่ไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยรึยังไงกันนะชานซอง ทั้งที่ตัวผมเองน่ะคิดเองเออเองคนเดียวจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว เล่นมาจับมือกันแน่น แบบที่คนรักกันเค้าจับมือกันซะแบบนี้ ใครเล่าจะไม่คิด! ไม่ใช่แค่วันนี้นะฮะ ทุกวันอ่ะ! ทุกวัน!! จ้องมองผมด้วยสายตาอ่อนโยนอย่างนั้น จับมือกเดินด้วยกันแบบนี้ อีซึงฮยอนคนนี้อายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีได้อยู่แล้ว เค้าซุบซิบกันไปทั้งมหาวิทยาลัยแล้วมั้ง
 
        . . . ชานซองกับซึงรีเป็นแฟนกัน . . .
 
        ชานซองเขาไม่เคยได้ยินหรือยังไงกันนะ ?
 
        แล้วยิ่งนานวันเราก็ยิ่งสนิทกันมากขึ้น ยิ่งรักกันมากขึ้น ๆ แต่คำว่ารักของเขากับคำว่ารักของผมมันจะเหมือนกันรึเปล่าก็ไม่รู้สิฮะ 
 
        ผมก็เลยได้แต่เก็บเอาไว้แบบนี้ไม่กล้าจะไปบอกกับใคร ปล่อยให้กาลเวลาเป็นตัวกำหนด และปล่อยให้หัวใจของผมเฝ้าดูอย่างนี้ต่อไป
 
 
        . . . . .
 
 
.. ยิ่งเธอมาคอยห่วงใย ดูแลและคอยใส่ใจทำให้วกวน ..
..มากมายกับคนหนึ่งคน ใจฉันเริ่มสับสนความรู้สึก ..
.. ที่เธอนั้นคอยทำดีเรื่อยมา มันเกินกว่าเกินคำว่าเพื่อนกัน ..
.. เธอไม่รู้ตัว หรือเธอจงใจช่วยบอกกัน ..
 
 
        “เลอะหมดแล้ว ซึงรี ทานยังไงของนายกัน มานี่มา” ชานซองส่ายหน้าเนือย ๆ ที่ผมทานอาหารเลอะเทอะไปหมด พร้อม ๆ กับเอื้อมมือหนา ๆ มาเช็ดคราบซอสที่ริมฝีปากบางๆของผม ก่อนจะวกมือกลับไปที่ปากของตัวเขาเอง “อร่อยดีเหมือนกันแฮะ คาโบนาร่าร้านนี้น่ะ”
 
        ดูสิฮะ เขาชอบมาทำแบบเนี๊ยะ! ทำเหมือนกับว่าผมเป็นเด็กในความปกครองของเขา นึกจะทำอะไรก็ทำ ไม่คิดถึงความรู้สึกของคนถูกกระทำเลยอ่ะ! คือ ที่จริงก็ชอบ . . . ไม่ใช่สิ ไม่เชิงว่าชอบ ก็แค่เขิน แล้วก็อายมากเท่านั้นนั่นแหละฮะ . . .ก็คนอยู่ในร้านเยอะแยะขนาดนี้ ยังจะกล้าทำอย่างงี้โดยไม่แคร์สายตาใครอีก ป่านนี้แก้มผมคงแดงเป็นมะเขือเทศไปแล้วมั้ง รู้งี้ผมสั่งสปาเก๊ตตี้ซอสมะเขือเทศมาซะก็ดี มันจะได้แดงกลบแก้มแดง ๆ ของผมในตอนนี้ไปซะมั่ง
 
        แล้วนี่เค้ารักผมแบบแฟน หรือเห็นผมเป็นแค่เพื่อนกันนะ ? ผมสับสนไปหมดแล้ว~ ชานซองไม่รู้เลยรึไงนะว่าสิงที่เขาทำกับผมน่ะ มันมากกว่าคำว่า “เพื่อน” ไปมากแล้วนะ . . . หรือว่าเขาจะจงใจทำมันนะ ?
 
 
.. ตกลงเธอนั้นจะเป็นเพื่อนกันหรือแฟน ..
.. บอกกับฉันให้มันได้รู้ อยากถามเธอ ..
.. ว่าความรู้สึกจริงๆ เธอคิดอย่างไร .. 
 
 
        “ซึงรี . . .”
 
        “ฮะ ?”
 
        “นายเคย . . . ได้ยินข่าวลือเรื่องที่เค้าว่าเรา . . . . เป็นแฟนกันมั๊ย ?” ชานซองดูจะถามขึ้นอย่างตะขิดตะขวงใจนิด ๆ
 
        “ก็ . . . เคยล่ะฮะ” ได้ทุกวันเลยด้วยเหอะ ไม่ใช่แค่เคย ก็คุณเพื่อนผู้แสนดีมันกรอกหูอยู่ทุกวัน ว่าน่าอิจฉา มีคนมาคอยเอาใจอยู่ตลอดอย่างงี้
 
        “แล้ว นายคิดยังไงกับข่าวลืออ่ะ ?” ชานซองดูจะคาดหวังกับคำตอบของผมอยู่เหมือนกันนะฮะ แล้วผมจะตอบยังไงดีอ่ะ
 
 
        . . ถ้าเกิดตอบไปว่า อยากให้เราเป็นอย่างข่าวลือ แล้วถ้าเกิดเค้าไม่ได้คิดกะผมแบบแฟนอ่ะ ผมก็เสียเพื่อนใช่มั๊ย ?
 
        . . แล้วถ้าเกิดตอบไปว่า ไม่ได้คิดอะไร ก็มันไม่ใช่เรื่องจริง แล้วเกิดเขารักผมแบบแฟนล่ะ ผมก็อดคบกับเค้าใช่มั๊ยฮะ ?
 
 
        แล้วผมจะตอบยังไงดี . . . โอ๊ยยย ใครก็ได้ช่วยด้วยสิฮะ อีซึงฮยอนคนนี้กำลังจะตายเพราะคนตรงหน้านี่แล้วคร๊าบ~ 
 
 
        “ว่าไงอ่ะ นายคิดยังไงกับข่าวลือนั้นอ่ะ ซึงรี~” แล้วดูดิฮะ มาทำหน้าทำตา ทำน้ำเสียงออดอ้อนใส่ผมอีกอ่ะ ผมจะตอบเขาว่ายังไงดี~
 
        “ก . . ก็ . . .”
 
        “ก็ ?” ก็เฉย ๆ ซี่ จะยื่นหน้าเข้ามาหาทำไมเล่า!
 
        “ก็แล้วนาย นายคิดยังไงล่ะชานซอง ?” ไม่รู้แล้ว! ชิงถามกลับก่อนล่ะ วินาทีนี้ ได้ยินความรู้สึกของศัตรู(?)เอาไว้ก่อนดีที่สุด ใช่มั๊ยล่ะฮะ ฮ่าๆๆ อีซึงฮยอนคนนี้ฉลาดที่สุดเลย
 
        อยากให้ผมบอกความรู้สึก ก็บอกความรู้สึกของตัวเองมาก่อนสิ~ เรื่องอะไรผมจะยอมเสียเปรียบกัน 
 
        ถามมาอย่างงี้ก็ดีเหมือนกันฮะ ผมเองก็อยากจะถามมานานแล้วเหมือนกันนั่นแหละ . . .
 
        เพียงแต่ไม่กล้า . . . แล้วก็กลัวคำตอบเท่านั้นเอง
 
 
.. แต่ในส่วนลึก ก็หวังได้คำว่ารัก ..
.. เพราะฉันอยากอยู่ใกล้เธอไปแสนนาน ..
.. ภาวนาให้บอก บอกว่าฉันเป็นมากกว่าเพื่อนกัน ..
 
        ก็หวังเอาไว้ ว่าเค้าจะพูดคำ ๆ นั้นออกมา . . .จริง ๆ แล้วผมก็อยากจะอยู่ใกล้ ๆ กับเค้าไปตลอดเวลานั่นแหละ ที่อาย ที่เขิน นั่นก็เพราะผมเองก็คิดกับเขาไปมากเกินกว่าเพื่อนตามที่ข่าวเค้าลือกันจริง ๆ นี่นา
 
        . . . ขอให้เค้ารักผมเหมือนกับที่ผมรักเค้าเถอะ เพี๊ยง!!
 
 
        “ผม . . .”
 
        “. . . . .” ผมอะไรล่ะฮะ พูดต่อซี่ พูดต่อเลย
 
        “ผม . . . ”
 
        “. . . . . .” พูดซี่ ฮวางชานซอง พูดออกมา! นี่ผมลุ้นจะแย่อยู่แล้วนะ
 
        “ผมว่า เราไปจ่ายเงินกันเถอะ เดี๋ยวจะได้กลับหอกัน นะ” 
 
        จบกัน! เปลี่ยนประเด็นซะอย่างงั้นอ่ะ ฮวางชานซอง . . . คนบ้า!!
 
        “ฮะ จ่ายเงินเลยก็ได้ฮะ” ผมทำหน้าตาบึ้งตึงพร้อม ๆ กับเก็บข้าวของและลุกขึ้นยืนแล้วเดินผ่านเขาไปโดยไม่คิดจะรอหรือหันหลังกลับมาหาเขา . . .หากแต่นั่นคงทำให้ผมพลาดที่จะได้ยินคำพูดเบาๆ และพลาดที่จะได้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาแล้วล่ะ
 
 
 
        “. . . . ที่เป็นอยู่นี่มันก็มากกว่าเพื่อนกันแล้วนี่ . . . แค่นี้มันยังไม่พออีกหรือยังไงกัน? . . . อีซึงฮยอน~”
 
 
 
 
 
 
-END.-
 
 
' ' Writer Talk , , *
 
        สวัสดีจ้า เจอกันอีกแล้ว~ *โบกมือทักทาย* >_______<
ดับเบิ้ลแดรบเบิ้ลอีกแระ (ช่วงนี้เขียนยาว ๆ ไม่ออก) ชานซองงี่อายุ 22 แล้ว~ โตเป็นหนุ่มแล้ว~ ไรเตอร์เริ่มหลงน้อง~ (นอกใจอูยองเบาๆ) ซึงรีก็หลงน้อง~ #ไม่ใช่แระ
 
        จริง ๆ แล้วเด็กสองคนก็เป็นเพื่อนรักกันอ่ะเนอะ แต่เรามโนไปไกลแล้วไง มันก็เลยออกเป็นฟิครื่องนี้แหละ ... แล้วก็ต้องขอโทษเหล่าแม่ ๆ น้องโฮ เพราะสัญญาว่าจะเขียนฟิคให้ แล้วก็ไม่ได้เขียน *ผงกศรีษะรอบทิศ*
        เรื่องนี้ถ้าอ่้านแล้วรู้สึก งง ๆ แปลก ๆ ก็ขอโทษด้วยน๊า~ ไรเตอร์แต่งตอนนอนไม่พอง่ะ เมื่อวานนอนเกือบหกโมงเช้า ตื่นสิบโมง ... เย~ #ช๊อตทั้งวันเลยเนี่ย
 
        เจอกันเรื่องหน้า น่าจะอีกสามวันแหละ ... วาเลนไทน์~ ส่วนคู่ไหน รอกันหน่อยนะจ๊ะ ไม่นาน ๆ คิคิ =3

Comment

Comment:

Tweet

In english, please ;__; I love this couple!

#3 By suncian (103.7.57.18|93.105.66.138) on 2013-01-09 03:01

รอยู่น๊า รีบ ๆ มาอัพนะคะ ท่าทางน่าสนุก หุหุ

#2 By cat (110.168.70.129) on 2012-03-25 18:34

รออยู่นะ

ท่าทางคงสนุกนะ

เห็นน้่องซึงนั่งหลับพิงซานซองแล้ว

ให้ความรู้สึกเหมือนพี่กับน้องเลย น่ารักอ่ะ

#1 By vi (14.207.184.70) on 2012-02-11 22:13